Download 43361812-ΙΣΤΟΡΙΕΣ-ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ-ΑΜΠΡΟΟΥΖ-ΜΠΗΡΣ PDF

Title43361812-ΙΣΤΟΡΙΕΣ-ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ-ΑΜΠΡΟΟΥΖ-ΜΠΗΡΣ
File Size1.1 MB
Total Pages102
Document Text Contents
Page 1

ΑΜΠΡΟΟΥΖ ΜΠΗΡΣ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ

Page 51

»Κανείς δεν πίστεψε το παραµικρό από την ιστορία µου. Ποιος θα µπορούσε
άλλωστε; Και ποιος θα µπορούσε να φανταστεί την θλίψη που ένοιωσα, όταν
φτάνοντας στο σπίτι µου στο Φράνκφορτ – δυο µήνες αργότερα – πληροφορήθηκα
πως ο ∆ικαστής Βέιθ δεν είχε δώσει σηµεία ζωής από εκείνη την νύχτα; Τότε
µετάνιωσα πικρά για την υπερηφάνεια, µε την οποία – από τις πρώτες µέρες που
συνήλθα – αντιµετώπισα την καχυποψία των γύρω µου. ∆εν επέµενα, δεν συνέχισα
να φωνάξω ξανά και ξανά πως η ιστορία µου ήταν απόλυτα αληθινή.

»Την συνέχεια – την έρευνα στο σπίτι, το γεγονός πως δεν βρέθηκε κάποιο
δωµάτιο να ταιριάζει µε εκείνο που περιέγραψα, την προσπάθεια να µε κλείσουν σε
άσυλο φρενοβλαβών, και τον θρίαµβό µου επί των κατηγόρων µου – οι αναγνώστες
του την γνωρίζουν. Κι όµως, όλα αυτά τα χρόνια είµαι απόλυτα βέβαιος
πως οι ανασκαφικές εργασίες, για την διεξαγωγή των οποίων δεν είχα ούτε το νόµιµο
δικαίωµα ούτε τα απαραίτητα χρήµατα, θα αποκάλυπταν οπωσδήποτε το µυστήριο
της εξαφάνισης τόσο του άτυχου φίλου µου όσο και των ενοίκων και ιδιοκτητών του
εγκαταλειµµένου, και τώρα πια κατεστραµµένου σπιτιού. ∆εν έχω απολέσει ακόµη
κάθε ελπίδα για την πραγµατοποίηση µιας τέτοιας έρευνας. Θλίβοµαι όµως για την
αδράνεια, η οποία οφείλεται αποκλειστικά στην αδικαιολόγητη εχθρότητα και την
ασύνετη δυσπιστία της οικογένειας και των φίλων του µακαρίτη ∆ικαστή Βέιθ».

Ο Συνταγµατάρχης Μακ Αρντλ πέθανε στο Φράνκφορτ, στις 13 ∆εκεµβρίου
του 1879.

Page 52

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ

«Προκειµένου να πάρετε αυτό το τραίνο» είπε ο Συνταγµατάρχης Λέβερινγκ,
καθισµένος στο σαλόνι του Ξενοδοχείου Ουόλντορφ-Αστόρια, «ίσως χρειαστεί να
περάσετε την νύχτα στην Ατλάντα. Είναι ωραία πόλη, αλλά θα σας συµβούλευα να
µην µείνετε στο Μπρέθιτ Χάουζ, ένα από τα κεντρικότερα ξενοδοχεία. Είναι ένα
παλιό ξύλινο κτίριο που χρειάζεται επειγόντως επισκευή. Οι τοίχοι έχουν ρωγµές από
τις οποίες θα µπορούσε να περάσει ολόκληρη γάτα. Οι πόρτες των δωµατίων δεν
κλειδώνουν. Μια καρέκλα κι ένας απλός σοµιές µε το στρώµα επάνω του είναι η
µοναδική επίπλωση. Μα ακόµη αυτές τις ελάχιστες ανέσεις, δεν είναι βέβαιο πως θα
µπορέσετε να τις µονοπωλήσετε. Ίσως χρειαστεί να στοιβαχτείτε στο ίδιο δωµάτιο µ’
ένα σωρό άλλους. Πρόκειται περί απαίσιου ξενοδοχείου, αγαπητέ Κύριε.

»Εγώ πέρασα εκεί µια πολύ άβολη νύχτα. Έφτασα αργά και ο νυχτερινός
υπάλληλος – απολογούµενος συνεχώς – µου έδειξε το δωµάτιό µου στο ισόγειο,
κρατώντας ένα σπαρµατσέτο, τον οποίο είχε την καλοσύνη να µου αφήσει φεύγοντας.
∆υο ολόκληρες µέρες ταξίδευα µε το τραίνο. ∆ύσκολο ταξίδι˙ µε είχε τσακίσει. Το
τραύµα από την σφαίρα που άρπαξα στο κεφάλι, στην διάρκεια ενός καυγά, δεν είχε
κλείσει εντελώς. ∆εν είχα κουράγιο ούτε να κοιτάξω γύρω µου. Έπεσα µε τα ρούχα
στο στρώµα και κοιµήθηκα.

»Along toward morning I awoke. Το φεγγάρι είχε έλαµπε στον ουρανό, και
µπαίνοντας απ’ το γυµνό παράθυρο, έλουζε το δωµάτιο µ’ ένα γαλαζωπό, κάπως
τροµακτικό φως, που εν τούτοις – θα τολµήσω να πω - δεν είχε τίποτε αφύσικο.
Πάντα έτσι είναι το φως του φεγγαριού αν το καλοπαρατηρήσεις. Φανταστείτε την
έκπληξη και την αγανάκτησή µου, όταν είδα το πάτωµα κατειληµµένο τουλάχιστον
από µια δωδεκάδα άτοµα! Ανασηκώθηκα, αναθεµατίζοντας τον διευθυντή εκείνου
του απίστευτου ξενοδοχείου, και ήµουν έτοιµος να πεταχτώ από το κρεβάτι και να
κατσαδιάσω τον νυχτερινό υπάλληλο - εκείνον τον απολογούµενο µε το σπαρµατσέτο
– όταν ξαφνικά µε πληµµύρισε µια παράξενη απροθυµία. Φαντάζοµαι πως ένας
διηγηµατογράφος θα µπορούσε να χαρακτηρίσει την κατάστασή µου µε την έκφραση
«παγωµένος από τον τρόµο». Οι άντρες που βρίσκονταν στο δωµάτιό µου ήταν
ολοφάνερα νεκροί!

»Κείτονταν εκεί ανάσκελα, µε τα πόδια να κοιτάζουν τους τοίχους, απέναντι
από το κρεβάτι και την καρέκλα µου. Τα πρόσωπά τους ήταν καλυµµένα, όµως
καθώς το φως του φεγγαριού έλουζε δύο από τα πτώµατα, µπορούσα να διακρίνω
κάτω από τα λευκά σάβανα τις µύτες και τα πηγούνια τους να διαγράφονται καθαρά.

»Σκέφτηκα πως δεν ήταν παρά ένα άσχηµο όνειρο, και προσπάθησα να
φωνάξω, όπως κάνουν όσοι βλέπουν εφιάλτες. Όµως από το στόµα µου δεν βγήκε ο
παραµικρός ήχος. Τέλος, επιχειρώντας µιαν απελπισµένη έξοδο, κατάφερα να
κατεβάσω τα πόδια µου από το στρώµα, να πατήσω στο πάτωµα, να περάσω ανάµεσα
από τους δυο νεκρούς που βρίσκονταν κοντά στην πόρτα, και να πεταχτώ στον
διάδροµο. Είχα ξεφύγει από εκείνο το κολασµένο δωµάτιο. Κατευθύνθηκα προς την
υποδοχή. Ο νυχτερινός υπάλληλος βρισκόταν εκεί, πίσω από το γραφείο του, στο
λίγο φως ενός ακόµη σπαρµατσέτου. Απλά καθόταν και κοίταζε. ∆εν σηκώθηκε όταν
µε είδε. Η ξαφνική παρουσία µου δεν του έκανε την παραµικρή εντύπωση, παρόλο
που έπρεπε να µοιάζω ο ίδιος µε πτώµα. Εκείνη την στιγµή σκέφτηκα πως δεν τον
είχα προσέξει όταν ήρθα. Ήταν ένας µικρόσωµος τύπος µε άχρωµο πρόσωπο και το
πιο ανέκφραστα µάτια που είδα ποτέ µου. ∆εν είχε περισσότερη εκφραστικότητα από
την ανάστροφη της παλάµης µου. Φορούσε σκούρα γκρίζα ρούχα.

»‘Ο διάολος να σε πάρει!’ του είπα. ‘Τι έβαλες στον νου σου;’

Page 101

Το Καλοκαίρι ξεκουράζεται στο Σαγκ Χάρµπορ του Λονγκ Άιλαντ.
1912
Επισκέπτεται για τελευταία φορά την Καλιφόρνια.
1913
Στις 2 Οκτωβρίου σχεδιάζει να πάει στο Μεξικό, στο οποίο έχει ξεσπάσει
επανάσταση υπό τον Πάντσο Βίγια [Pancho Villa, 1878-1923], και γράφει στην
ανεψιά του Λόρα: «Να είσαι ένας Γκρίνγκο στο Μεξικό... Αυτό είναι ευθανασία!».
Φεύγει από την Πολιτεία της Ουάσινγκτον µε τραίνο για το Μεξικό. Στις 3
Οκτωβρίου φτάνει στην Τσατανούγκα και επισκέπτεται το πεδίο µάχης της
Τσικαµάουγκα. Στις 24 Οκτωβρίου φτάνει στην Νέα Ορλεάνη. ∆ίνει συνέντευξη σ’
έναν Αµερικανό δηµοσιογράφο. Υποτίθεται πως δηλώνει: «Πηγαίνω στο Μεξικό,
γιατί µου αρέσει το παιχνίδι». Στις 27 Οκτωβρίου φτάνει στο Σαν Αντόνιο και
επισκέπτεται το Οχυρό Σαµ Χιούστον. Στις 6 Νοεµβρίου γράφει στην ανεψιά του,
από το Λαρέντο του Τέξας: «∆ενµ ξέρω που θα βρίσκοµαι αύριο... Νοµίζω πως δεν
έχει ιδιαίτερη σηµασία. Αντιός». Επισκέπτεται το Οχυρό Μάκιντος στις όχθες του
ποταµού Ρίο Γκράντε. Στις 28 Νοεµβρίου, περνά έφιππος το συνοριακό φυλάκιο της
γέφυρας που ενώνει την πόλη του Ελ Πάσο µε την µεξικανική Σιουδάδ Χουάρθ.
Φηµολογείται πως µετέφερε 2.000 δολάρια σε χρυσό. Στις 26 ∆εκεµβρίου γράφει από
την Τσιουάουα του Μεξικού, στην γραµµατέα και σύντροφό του, Κάρι Κρίστιανσαν
[Carrie Christiansen], πως προτίθεται να πάει µε τραίνο µέχρι την Οχινάγα, όπου τα
στρατεύµατα του Πάντσο Βίγια έχουν παραταχθεί για να συγκρουστούν µε τον
Κυβερνητικό Στρατό. Αυτή είναι η τελευταία επικοινωνία που είχε µε οποιονδήποτε.
1914
Την 1η Ιανουαρίου, ο Πάντσο Βίγια καταλαµβάνει την Οχινάγα. Ο Υπουργός
Εσωτερικών των Η.Π.Α. διατάσσει έρευνα για την εξαφάνιση του Μπηρς, η οποία
όµως δεν έχει το παραµικρό αποτέλεσµα. Η κόρη του Αµπρόουζ, Έλεν,
προσλαµβάνει ιδιωτικό αστυνοµικό, πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσµα.
1920
Τον Μάρτιο, η εφηµερίδα San Francisco Bulletin στέλνει στο Μεξικό τον
δηµοσιογράφο Ουίλκινς, για να ερευνήσει γύρω στην εξαφάνιση του Μπηρς. Η
εφηµερίδα δηµοσιεύει ένα δακρύβρεκτο κείµενο, σύµφωνα µε το οποίο ο Αµπρόουζ
εκτελέστηκε από στρατιώτες του Βίγγια, το 1915, στην πόλη Ικαµόλι.
1923
Στις 23 Ιουλίου δολοφονείται στην πόλη Πάραλ του Μεξικού ο Πάντσο Βίγια.
1928
Ο Αδόλφος Ντάνζιγκερ - ο οποίος στο µεταξύ άλλαξε το όνοµά του σε Αδόλφος Ντε
Κάστρο - ισχυρίζεται πως πήρε προσωπική συνέντευξη από τον Βίγια. Ο Μεξικανός
επαναστάτης υποτίθεται πως πυροβόλησε τον Μπηρς επειδή έπινε πολλή τεκίλα.
Φυσικά η ιστορία είναι δηµιούργηµα του Ντάνζιγκερ.
1929
Ο βιογράφος Κάρι Μακ Ουίλιαµς [Carey McWilliams, 1905-1980], επικαλούµενος
την µαρτυρία κάποιου µισθοφόρου Ο’ Ράιλι, δηλώνει πως ο Μπηρς πυροβολήθηκε
από στρατιώτες κοντά στην Σιέρα Μοχάδα και βρίσκεται θαµµένος εκεί.

Similer Documents