Download Περι-των-δαιμόνων PDF

TitleΠερι-των-δαιμόνων
File Size343.4 KB
Total Pages71
Table of Contents
                            ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
ΣΤΕΦΑΝΟΥ Κ. ΑΝΑΓΝΩστοΠΟΥΛΟΥ
Υπάρχουν δαίμονες;
Οι δαίμονες έχουν δ ύ ν α μ ι;
Γιατί μας πολεμεί ο διάβολος;
Γιατί ο Θεός δέν περιόρισε τελείως την δύναμι του διαβόλου;
Υπάρχουν πολλών ειδών δαιμόνια;
Τί είναι οίησις;
Ο πόλεμος και τα τεχνάσματα των δαιμόνων.
Γιατί ομως επιτρέπει ο Θεός στον διάβολο να μας πειράζη και να μας πολεμή, και μάλιστα τόσο σκληρά;
Ποιοι είναι οι τρόποι πού μας πολεμούν οι δαίμονες;
                        
Document Text Contents
Page 35

άδιακρισίας, τής αγνωσίας, τής άταξίας και τής έσωτερικής
βλασφημίας πού εκδηλώνεται, εϊτε όταν είμεθα στο Ναό, κατά την
διάρκεια τής Θείας Λατρείας, εϊτε την ώρα πού κάνουμε προσευχή
εϊτε όταν μελετάμε τόν λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή ή άλλα ιερά
βιβλία, είτε την στιγμή πού παμε να κοινωνήσουμε. Τά βλάσφημα
αυτά πνεύματα είναι παιδιά τής ύπερηφανείας.
• Άλλα δαιμόνια, πού ύπάρχουν, έρεθίζουν τό έπιθυμητικόν τής
ψυχής, γιά φιλοδοξία, γιά φιληδονία και γιά κάθε σαρκικό πάθος, και
άλλα έρεθίζουν γιά φιλαργυρία. Οί λογισμοί του επιθυμητικού
(λαγνείας, σαρκολατρείας, σαρκικής διαστροφής και φιληδονίας)
όλοι μαζί καλούνται αισχροί.
• Τέλος ύπάρχει κατηγορία σκοτεινών πνευμάτων πού έρεθίζουν τό
θυμικόν μέρος τής ψυχής και γεννούν τους λογισμούς, πού
ονομάζουμε πονηρούς, όπως είναι τής όργής, του μίσους, τής
έκδικήσεως, του φθόνου, τής ταραχής...
Μετά από όλα αυτά προκύπτει, ότι, όπως οι άρετές είναι τριαδικές
δωρεές και καρπός του Παναγίου Πνεύματος: «ό δέ καρπός του
Πνεύματός έστιν άγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης,
αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, έγκράτεια, ταπείνωσις, ύπομονή...»255
,έτσι και όλα τα πάθη, μαζί μέ την πληθώρα των άδυναμιών, είναι
σάπιοι καρποί των πονηρών πνευμάτων.
Ό άγιος Νικήτας ο Στηθάτος μας λέγει ότι καρπός του διαβόλου
είναι τα πάθη, όπως: μίσος, άθυμία κοσμική, άκαταστασία ψυχής,
ταραχή καρδίας, πονηρία, άσέλγεια σαρκική, περίεργον φρόνημα,
ολιγωρία, οργή, άπιστία, φθόνος, πλεονεξία, φιλοδοξία,
άνθρωπαρέσκεια, άδηφαγία, μέθη, λοιδορία, κατάκρισις,
ίεροκατηγορία, επιθυμία των οφθαλμών, πώρωσις και άλαζονεία
ψυχής...».256

Έτσι, λοιπόν, βλέπουμε μέσα από την Αγία Γραφή και τους Πατέρας
τής Εκκλησίας μας ότι ο σατανάς θέλει να σκοτώση και να κολάση
την ψυχή του πιστου χριστιανού, από τό φοβερό μίσος και τόν
φθόνο πού έχει εναντίον του, καθώς έπίσης και ότι ύπάρχουν και
πολλαπλά εϊδη δαιμόνων, διά των οποίων μερικοί κατεργάζονται την
άθεία, την άπιστία, την πλάνη και την ποικιλία των αιρέσεων.

Page 36

Ο πόλεμος και τα τεχνάσματα των δαιμόνων.
Κάθε πάθος έχει τό άνάλογο άκάθαρτο πνεύμα, πού δουλειά του
είναι (λόγω τής μεγάλης πείρας χιλιάδων ετών πού διαθέτει), να
προσπαθή να όδηγήση την ψυχή κάθε χριστιανού στήν πτώσι και
στήν καταστροφή. Σατανάς και δαίμονες, όλοι μαζί, πολεμούν τόν
πιστό Ορθόδοξο χριστιανό μέ φοβερή μανία, διότι ο σκοπός τους
είναι διά των πτώσεων και των παθών να σκοτίσουν τόν νου, να
έξασθενίσουν τη θέλησι και να άμαυρώσουν τό «κατ’ εικόνα», όπως
έκαναν και μέ την πτώσι των πρωτοπλάστων. Γι’ αύτό και
«επιτηδεύονται, λέγει ο άγιος Νείλος, πάσαν μηχανήν (δηλαδή
άνεξάντλητα πονηρά τεχνάσματα) πρός ήμετέραν άπώλειαν...».257

Ό,τι έγινε τότε μέ τόν Αδάμ και την Εύα, τό κάνουμε και εμείς τώρα.
’Ακούμε τόν όφι, τόν διάβολο, και όχι την φωνή του Θεού, και
χάνουμε την κοινωνίαν μας μέ τό φώς, μέ τη χαρά, μέ την ειρήνη και
τη Χάρι Του. Κοινωνία μετά του Θεού σημαίνει κάθαρσις τής
καρδίας, φωτισμός του νου, τελείωσις.
Γιά να σπάση την θεία ένότητα τής ψυχής μας μετά του Θεού, τής
Ύπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων και των Αγγέλων, ο διάβολος
διαφοροποιεί τόν πόλεμο, ώς πολυμήχανος πού είναι, άνάλογα μέ
την πνευματική κατάστασι του καθενός. Έτσι ούτε όλοι οι δαίμονες
ένεργούν κατά τόν ίδιο τρόπο ή εργάζονται τα ίδια πάθη και ούτε
όλοι οι άνθρωποι έχουν τους ίδιους πειρασμούς.
Ένας ίερεύς μου διηγήθηκε τό έξης πάθημά του:
«Στά πρώτα χρόνια τής ιερατικής μου διακονίας είχα πολύ
ζήλο και περνούσα μέ αύστηρές νηστείες και άλλες σκληρές
δοκιμασίες, πού τίς διάβαζα στους βίους των Αγίων, στά
Συναξάρια, στον Εύεργετινό και στήν "Αμαρτωλών σωτηρία".
Έτσι, άρχισα να πιστεύω ότι είχα φθάσει σε μέτρα ύψηλά!
Αποτέλεσμα ήταν να κλεισθώ στον εαυτό μου και να είμαι
πρός τους ένορίτας μου άκατάδεκτος, σκυθρωπός και
σκληρόκαρδος.
Τήν Μεγάλη Σαρακοστή του 1953, πού τό Πάσχα ήτο πολύ
νωρίς, (τήν 5η Απριλίου), θέλησα να την κάμω όπως οι μεγάλοι
άσκητές, δηλαδή χωρίς νερό! Μόνο μέ την Θεία Κοινωνία
Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
Τήν πρώτη εβδομάδα τα πήγα καλά και άρχισα να φαντάζωμαι

Page 70

• Πρώτη, είναι ή προφητεία, «προεφητεύσαμεν..»
• Δευτέρα, είναι ή έξωσις τών δαιμόνιων. «Δαιμόνια
έξεβάλομεν...».
• Καί τρίτη είναι τα θαύματα. «Δυνάμεις πολλάς έποιήσαμεν...»
Σχετικά μέ την πρώτη περίπτωσι, γνωρίζουμε ότι μπορεϊ ο
διάβολος να χρησιμοποιήση προφητεία μέ δόλο, αφ’ ενός μέν
άναγνωρίζοντας τα σημάδια πού ύπάρχουν, λόγω πείρας και άφ’
ετέρου μέ τα διάφορα τεχνάσματα, πού χρησιμοποιεί. Επομένως ο
διάβολος μπορεϊ να προφητεύση μόνον γιά τό παρελθόν, κάτω από
ώρισμένες συνθήκες γιά τό παρόν, και ΠΟΤΕ, γιά τό μέλλον.
Στή δεύτερα περίπτωσι επιτρέπει ο διάβολος στον εαυτό του να
βγή από κάποιον δαιμονισμένο, όταν διατάσσεται από πλανεμένο ή
από αιρετικό ή από "εργάτη τής ανομίας". Καί τό κάνει αύτό γιά να
παρασύρη πολλούς άλλους στίς πλάνες και στίς αιρέσεις και έτσι να
άπωλέση και να φονεύση ψυχές.
Στήν τρίτη περίπτωσι. Παρ’ όλον πού είναι πολύ δύσκολο να
πιστέψουμε και να καταλάβουμε πώς ο διάβολος μπορεϊ να κάνη
θαύματα, έν τούτοις τα κάνει, έπιτρέποντος του Θεού, γιά να
πλανήση άκόμα και τους εύσεβείς και τους εκλεκτούς. Τέρατα και
σημεία και θαυμαστά πράγματα μας δίδουν οι μεγάλοι μάγοι, οι
πνευματιστές, τα μέντιουμ και οι φακίρηδες. Η μαύρη μαγεία μέ τα
βουντού, οι αντίχριστοί, οι ψευδοπροφήτες, και οι σατανιστές μας
δίνουν έπίσης "σημεία και τέρατα".«Έγερθήσονται γάρ
ψευδόχριστοί και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία μεγάλα και
τέρατα, ώστε πλανήσαι, εί δυνατόν, και τους έκλεκτούς».303

Η προφητεία, ή έξωσις τών δαιμόνων και τα ποικίλα θαύματα,
μπορούν να γίνουν άκόμα και σήμερα από κληρικούς παντός
βαθμού, από μοναχούς και από λαϊκούς. ΠΡΟΣΟΧΗ! χωρίς
παρεξήγησι, όλα αυτά πραγματοποιούνται όντως στο όνομα του
Ίησού Χριστού, παρά ταύτα όμως ο Θεός θά τους κατακρίνη! Γιατί
θά τους κατακρίνη; Διότι ήσαν "έργάτες τής άνομίας", και κατά
κύριον λόγον πλανεμένοι. Άπ’ έξω έδειχναν εύσεβείς και μέσα στήν
καρδιά τους ησαν δυσσεβείς, πονηροί, δαιμονόπληκτοι, και
προβατόσχημοι λύκοι. Ο Απόστολος Παύλος λέγει: «οί γάρ τοιούτοι
ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις άποστόλους
Χριστού. Καί ού θαυμαστόν. Αύτός γάρ ο σατανάς μετασχηματίζεται
εις άγγελον φωτός».304 Διότι οι τοιούτοι κήρυκες και ψευδαπόστολοι

Page 71

είναι δόλιοι εργάτες, οι όποιοι υποκρίνονται και παίρνουν την
έξωτερική μορφή, ώστε να φαίνονται ότι τάχα είναι άπόστολοι
Χριστού. Αύτό βέβαια δέν είναι παράδοξον, διότι και αύτός ο ίδιος ο
σατανάς ύποκρίνεται και μεταβάλλεται μερικές φορές κατά την
έμφάνισιν και συμπεριφοράν εις άγγελον φωτός. Γιατί λοιπόν και οι
άνθρωποι να μήν μετασχηματίζωνται εις ψευδαποστόλους και
ψευδοκήρυκες του Θείου λόγου;
Αρκετές οι μεθοδείες του διαβόλου, μας επισημαίνει ο άγιος
Ιωάννης τής Κλίμακος. Πολλοί δαίμονες μας εξυψώνουν και μας
επαινούν κι άλλοι μας έξουθενώνουν και μας άπελπίζουν. Πολλοί
μας σκληραίνουν σαν τόν γρανίτη κι ένα μεγάλο πλήθος μας
γαργαλάει ήδονιστικά. Άλλοι συσκοτίζουν διαρκώς τό νου μας και
από την άλλη πλευρά έρχονται μερικοί άλλοι να μας προσφέρουν
δήθεν φώς, τό άμαρτωλό δικό τους φώς. Άλλοι μας ταράζουν κι
άλλοι ψευδώς μας ειρηνεύουν. Άλλοι μας κάνουν νωθρούς και
τεμπέληδες κι άλλοι μας κάνουν νευρικούς και άνυπόμονους. Άλλοι
μας καθιστουν σκυθρωπούς, κατσούφηδες, βαρείς κι άλλοι μας
κάνουν να γελάμε μέχρι δακρύων πορνικά...305

Μέσα στά άναρίθμητα τεχνάσματα του διαβόλου είναι και τα δήθεν
δάκρυα κατανύξεως, πού έρχονται μέσα στο θόρυβο τής πόλεως,
στο κέντρο τής άγοράς, άνάμεσα σε χιλιάδες άνθρώπους και
έντελώς ξαφνικά. Αύτά τα δάκρυα, μας λένε οι Πατέρες, είναι
δαιμονικά, διότι δέν μπορούν να έρχωνται όταν είμεθα στήν άγορά,
ενώ τα στερούμεθα τελείως κατά τη διάρκεια τής νυκτερινής
προσευχής. Η άπουσία κατανυκτικών δακρύων στήν καθαρά
προσευχή δηλώνει σκληροκαρδία έξ αιτίας τής ύπερηφανείας.
Αμφισβητήσιμα είναι και τα δάκρυα πού έρχονται όταν συζητάμε
πνευματικά και "κατανυσσόμεθα". Τρέχουν τα δάκρυα!; Νά τα
συγκροτήσουμε, γιατί είναι νόστιμη παγίδα του διαβόλου. Προσοχή,
να μήν πέσουμε μέσα σ’ αύτήν.
Αμέτρητα τα τεχνάσματά τών δαιμόνων. Όσοι είμεθα, τόσοι είναι και
οι δόλιοι πόλεμοί τους.

Similer Documents